Ufukturu

Bütün günümü mahvettin be çocuk. Sana mı kızayım? Seni bu kadar çalışmak zorunda bırakan ebeveynlerine mi kızayım? Yoksa onları  çocuklarını dahi çalıştıracak çaresizliğe iten sisteme mi kızayım? Hem Öfkemin bir önemi var mı? Elimden senin için bir şey gelir mi? Hadi senin için bir şeyler yaptım diyelim. Sen tek misin ki? Senin gibi yüzlercesi. Senin yerin metrobüs mü be çocuk? Sen şimdi arkadaşlarınla oynamalı değil miydin? Yüzün gülmeli değil miydi? Oysa benim gibilerde olması gereken eve ekmek getirme derdi senin gibi 5 yaşında bir çocuğun derdi olmuş. Bütün dünyanın yükü senin omuzlarına mı binmiş? Sen böyle mi yorulmalıydın? 40 yaşında bir adamın yorgunluğu 5 yaşında bir çocuğun masum yüzüne yakışıyor mu? Bu sorular sana değil çocuk bu sorular bana , ve bu resme bakan ama kendini adam sanan koca koca insan demeye bin şahit ne menem varlıklara. Senin gibileri masa başında pazarlık yapan siyasetçilere. Seni ülkenden uzakta akşama karnını doyurabilmek için saatlerce ayakta bir mendil satma derdine düşüren herkese. Sen adamsın çocuk.  5 yaşında kocaman bir adam.

Resme bakıyorum ve akşam nasıl gelecek diye düşünüyorum. Nasıl olacak da bu çocuğu gördükten sonra evlatlarımın yüzüne bakacağım. Onlar çocukluklarını yaşarken bu 5 yaşındaki adam gibi adam eve ekmek götürebildi mi ? Karnı doydu mu bu gece? Yarında karnını doyurabilme derdiyle kendini dışarılara atacak mı? Kafamda deli sorular. Hepimizin kafamızda cevapsız bir sorusun sen çocuk. Vicdanımızı kanattın. Kime kızalım sana mı seni sokağa yollayana mı ülkenden uzakta bunları yaşatana mı? Kim suçlu çocuk?