Aylardan Ramazan olduğuna göre haliyle Ramazandan bahsediyorum. Ne hocayım nede ilahiyatcı. O yüzden mübarek ay şöyle bir aydır şu ayda şunlar şunlar yapılır demenin manası yok. Dileyen google’da ufak bir aramayla bu konu ile ilgili binlerce sayfa yazı bulabilir. Bana düşen başı rahmet ortası mağfiret sonu ise cehennnemden azat olma ayı olan Ramazanı tam yaşayamamış olmanın verdiği hüznümü dile getirme.
Hayır kendim dört dörtlük biri değilim; kendim Ramazanı Ramazan gibi yaşamazken başkalarından dem vuracak değilim. Bilmiyorum nedendir Ramazan ayı boyunca piyasada geziyorum ama bir türlü o havayı hissedemiyorum insanlarda ve dahi kendimde. Sıcaklardan mıdır dicem hadi sıcaklar oruç tutanın yüzüne vuruyorda sorun ister tutan olsun ister tutmayan hemen herkeste bu hal var. Eskiden orucunu tutan tuttugu orucun hakkını verirdi. tutmayan tutana saygı gösterir ona göre dikkat ederdi. Ama şimdi hiiç öyle bir durum yok. Soruyorum kendime ne oluyoruz. Çok feci bir şekilde dünyevileşmeye doğru gidiyoruz gibi geliyor bana. Teravihlerde bile ruh yok. Saflar seyrek… İnsanlarda haşa Ramazan için bitsede kurtulsak havası var. Fakat birşey var. Hani anlatılmaz yaşanır denirya öyle birşey. İster günlerin uzunluğu deyin ister anormal sıcaklar insanlarda her ne kadar mayışıklık olsada iftarlarda bir araya gelindimi birden o yayvan hava değişiyor genişliyor.
Aslında Ramazan onu yaşamak isteyene yada onu hissedebilmek için gayret edene kendi güzelliğini gösteriyor. Ramazan bize sanki ben öyle bir ayım ki bu ay sana kendini yenileme fırsatı başımda ortamda sonumda hepsinde Rabbimin siz kullarına ayrı ikramları var. Sadece adım atın güneşin ve dahi gündüzlerin uzunluğu benle gelen ilahi ikramlardan istifadenize mani olmasın diyor.
Bilmiyorum dünyanın bütün gayretlerine ve uğraşlarına rağmen maddenin zincirlerinden zamanın çıldırtıcılığından kendimizi kurtarabilirsek aktif sabırla gayretle sonuna yaklaştığımız Ramazanın şu son 10 gününde belki Cehennemden azat olma müjdesine belki ereriz gibi geliyor.
Ufukturu 
Yorum bırakın